Rechter: bowlingcentrum met restaurant valt onder één huurregime
Een exploitant van een bowlingcentrum met restaurant kon de beëindiging van zijn huur niet tegenhouden. De kantonrechter in Midden-Nederland stelde vast dat het complex als één geheel moet worden beoordeeld, met bowlen als kernactiviteit.
De uitspraak draait om de vraag welke huurbescherming van toepassing is. Voor winkel- en horecaruimte biedt artikel 7:290 BW de sterkste positie, want een huurder kan zich dan verzetten tegen het einde van de huur. Bij artikel 7:230a BW kan hij alleen vragen om meer tijd om te vertrekken, en dat uitstel verlengt het contract niet.
De exploitant had naast de bowlingbanen een bar, een lounge en een restaurant. Uit onder meer de eerste bouwtekeningen bleek dat die combinatie al bij het afsluiten van de overeenkomst was bedacht. Bar en lounge waren er voor het publiek van de bowlinghal. Het restaurant had als losse ruimte wel onder artikel 7:290 BW kunnen vallen.
In de praktijk werkten de onderdelen echter samen. Zo verkocht de exploitant een grillmenu samen met een uur bowlen. Er was volgens de rechter te weinig bewijs dat het restaurant op eigen benen stond. Daarom gold één huurovereenkomst voor alles, en bepaalde de belangrijkste activiteit het regime.
De huurder wees ook op de term 'winkelruimte' bovenaan het contract en op een opzegtermijn zoals bij 290-bedrijfsruimte. Dat was voor de rechter geen afdoende bewijs dat de oorspronkelijke partijen de ruimere bescherming voor het hele pand wilden.
Het verzoek om nog een jaar in het pand te mogen blijven werd afgewezen. Er stond ruim € 57.000 open aan huur en servicekostenvoorschotten, ondanks een eerdere veroordeling om te betalen. Volgens de rechter hoefde de verhuurder dat niet langer te accepteren.
Wie een pand huurt of verhuurt met een mix van sport, winkel of horeca, doet er verstandig aan het toepasselijke regime vooraf duidelijk vast te leggen.
Bron: Vastgoed Insider